Instrukcje SurvivalKit

Co to za strona?

Ta strona jest uzupełnieniem zestawów SurvivalKit. Znajdziesz tu instrukcje, wskazówki i materiały, które pomogą wykorzystać elementy zestawu w realnych sytuacjach.

Typowe zastosowania zestawów

• skaleczenia i drobne urazy
• brak światła lub prądu
• rozpalanie ognia
• proste naprawy i improwizacje
• sygnalizacja i orientacja
• podstawowa higiena w terenie

Instrukcje survivalowe - to nie są porady, ale często stosowane praktyki

• PRIORYTETY – co robić natychmiast
• Pierwsza pomoc — minimum praktyczne
• Ochrona przed zimnem i upałem
• Schronienie
• Bezpieczne rozpalanie ognia
• WODA to życie!
• Jedzenie
• Sygnały ratunkowe
• Ruch i nawigacja
• Dobre nawyki
• Organizacja EDC w zestawie

Sekcja w trakcie rozbudowy, zapraszamy do regularnego odwiedzania naszej strony, aby nie ominąć nowych wpisów.

Konkretne produkty z naszych zestawów

• Lusterko sygnałowe / Heliograf
• Światła chemiczne
• Chusteczki skompresowane (minichusteczki)
• Kompasy guzikowe
• Piła strunowa („garota”)
• SURVIVALCORD (ulepszona wersja linki typu paracord)
• Folia termiczna / koc ratunkowy NRC
• Krzesiwa magnezowe
• Lupa / soczewka Fresnela

Kolejne instrukcje będą pojawiać się wraz z rozwojem serii zestawów.

PROtipy - ciekawostki i podpowiedzi survivalowe

• Jak zrbić CHARCLOTH w puszce
• Jakie drzewa i rośliny wolnorosnące mają zastosowanie w survivalu

Więcej w przyszłości.

PRIORYTETY – co robić natychmiast

• Zatrzymaj się i oceń sytuację. Nie działaj w panice.
• Zadbaj o siebie i innych. Jeżeli występuje, zatrzymaj krwotok, opatrz rany.
• Chroń ciało przed zimnem lub upałem.
• Wezwij pomoc, jeśli możesz.
• Zabezpiecz wodę. Woda jest ważniejsza niż ogień.
• Ustal prosty plan działania.

Pierwsza pomoc — minimum praktyczne

Treść w przygotowaniu.

Ochrona przed zimnem i upałem

• Ubieraj się warstwowo. Reguluj warstwy tak, aby się nie pocić.
• Utrzymuj ubrania suche.
• Pamiętaj, że ręce, stopy i głowa marzną najszybciej.
• W upale szukaj cienia i przewiewu.

Schronienie

• Jeśli masz gotowe schronienie — użyj go.
• Jeśli budujesz własne:
  • Wykonaj podłoże z trawy lub gałęzi o grubości minimum 10–15 cm, aby nie leżeć bezpośrednio na zimnej ziemi.
  • Zabuduj jedną stronę jako osłonę przed wiatrem.

Bezpieczne rozpalanie ognia, ognisko i ciepło

• Najpewniejszy sposób rozpalania ognia to krzesiwo lub zapalniczka.
• Tindery (materiał rozpałkowy):
  • wacik z wazeliną,
  • kora brzozy,
  • żywica.
• W mokrych warunkach: odrąb mokrą korę — rdzeń drewna jest zazwyczaj suchy.
• Zrób odbłyśnik z kłód lub kamieni, aby kierować ciepło w swoją stronę.
• Nie przykrywaj się materiałami łatwopalnymi (np. suchą trawą, igliwiem, folią o niskiej temperaturze topnienia), gdy jesteś blisko ognia.
• Zachowaj bezpieczny odstęp od płomieni, a w nocy kontroluj żar, aby uniknąć zapłonu od iskier.

WODA to życie!

Nigdy nie pij: moczu, wody morskiej ani nieznanych soków roślin. W sytuacjach awaryjnych obowiązuje zasada: najpierw znajdź → potem oczyść → na końcu uzdatnij wodę.

1. Źródła wody

• Najbezpieczniejsze: woda płynąca (strumienie, potoki).
• Awaryjne: kałuże, rozlewiska, roztopy, woda z roślin, śnieg lub lód.
• Zbieraj rosę za pomocą tkaniny — rano potrafi dać zaskakująco dużo wody.
• Woda deszczowa jest z reguły bezpieczniejsza niż gruntowa.
• Nie pij śniegu bez topienia — wychładza organizm.

2. Wstępne oczyszczanie (usunięcie brudu)

Zanim zaczniesz uzdatniać wodę, usuń największe zanieczyszczenia:

• Przecedź wodę przez tkaninę (koszulka, chusta).
• Użyj improwizowanego filtra: piasek → żwir → węgiel drzewny (z ogniska, rozkruszony).
• Pozwól wodzie ostać się — osad opadnie na dno.

Uwaga: to tylko filtracja mechaniczna — nie usuwa drobnoustrojów.

3. Uzdatnianie termiczne (gotowanie)

Najprostszy i najpewniejszy sposób usuwania patogenów biologicznych:

• Gotuj wodę minimum 1 minutę.
• Powyżej 2000 m n.p.m. — minimum 3 minuty.
• Gotowanie nie usuwa chemikaliów, metali ciężkich ani paliw.

4. Uzdatnianie chemiczne (tabletki)

Dobre rozwiązanie, gdy:

• nie masz możliwości gotowania,
• woda jest podejrzana biologicznie,
• musisz użyć wody stojącej.

Tabletki na bazie chloru lub dwutlenku chloru eliminują bakterie i wirusy.
Czas działania: od 30 minut do kilku godzin (zależnie od preparatu).

5. Filtry membranowe (nowoczesne)

Najskuteczniejsze narzędzie terenowe:

• Filtry 0,1–0,2 mikrona usuwają bakterie i pierwotniaki.
• Nie usuwają chemikaliów, paliw ani soli.
• Warto mieć filtr słomkowy lub ręczny filtr pompowany.

6. Destylacja (awaryjna)

Usuwa sól, większość chemikaliów i wszystkie patogeny, ale jest wolna i niskowydajna.

Rodzaje destylacji:

• destylacja parowa (podgrzewanie → skraplanie),
• solar still (kondensacja w dole lub foliowym worku).

Stosuj jako ostatnią opcję.

Uzdatnianie słoneczne (SODIS)

W sytuacji awaryjnej można uzdatnić wodę promieniami UV-A ze słońca. Wlej klarowną wodę do butelki PET lub cienkiej szklanej butelki i wystaw na pełne słońce przez minimum 6 godzin.

Metoda działa tylko przy dobrej przejrzystości wody i mocnym nasłonecznieniu. Nie usuwa chemikaliów ani metali ciężkich. Traktuj ją jako metodę uzupełniającą.

7. Kondensacja roślinna

W wilgotnych terenach:

• załóż foliowy worek na zielony, żywy krzew lub gałąź,
• po kilku godzinach zbierze się czysta woda z pary roślin.

Metoda wolna, ale bezpieczna.

8. Oszczędzanie wody

• Unikaj biegania i ciężkiego wysiłku.
• Chroń się przed słońcem — cień oznacza mniejsze zapotrzebowanie na wodę.
• Pij regularnie, nie dopuszczaj do skrajnego odwodnienia.

9. Ważne zasady

• Woda płynąca jest pewniejsza niż stojąca.
• Filtracja ≠ dezynfekcja.
• Dezynfekcja ≠ usuwanie chemikaliów.
• Nigdy nie zakładaj, że „wygląda czysto” = „jest bezpieczne”.
• Jeśli masz wątpliwości — gotuj.

Jedzenie

• To niski priorytet — bez jedzenia można przeżyć nawet do 3 tygodni.
• Jedz wyłącznie to, co rozpoznajesz bez najmniejszych wątpliwości.
• Nie próbuj „testów smaku” na roślinach — to mit i realne zagrożenie.
• Najbezpieczniejsze źródła pożywienia to ryby, owady lub larwy, orzechy oraz znane owoce.
• Grzybów unikaj — ryzyko zatrucia jest bardzo wysokie.

Sygnały ratunkowe

Najważniejszy międzynarodowy sygnał alarmowy to SOS: · · · — — — · · · (3 krótkie, 3 długie, 3 krótkie).

Ruch i nawigacja

• Jeśli możesz — zostań w miejscu. Osobę nieruchomą łatwiej odnaleźć.
• Przemieszczaj się tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

Dobre nawyki w survivalu

• Utrzymuj pozytywne nastawienie — panika jest największym wrogiem.
• Planuj małe, proste cele na każdą godzinę.
• Zostawiaj ślady swojej obecności: kamienie, patyki, znaki na ziemi.
• Ogień, nóż i woda traktuj jak najcenniejsze zasoby.

Organizacja EDC w zestawie

Dobra organizacja zestawu EDC jest równie ważna jak jego zawartość. W sytuacji stresowej liczy się szybki dostęp do właściwego elementu, bez wysypywania całego ekwipunku.

Ważne – szczelność zestawu (szczególnie seria PRO)

Podczas zamykania zestawu, zwłaszcza hermetycznych modeli serii PRO, zawsze upewnij się, że uszczelka jest prawidłowo ułożona i nie została skręcona ani podwinięta.

Zwróć szczególną uwagę, czy żaden element wyposażenia ani folia ochronna, w której pakowane są niektóre składniki, nie zostały przycięte pomiędzy uszczelką a obudową. Nawet cienki fragment folii może spowodować rozszczelnienie zestawu.

Na etapie produkcji zestawy SurvivalKit są pakowane bardzo starannie, z uwzględnieniem prawidłowego ułożenia wszystkich elementów oraz uszczelki. Dlatego podczas pierwszego otwierania (unboxingu) warto wykonać kilka zdjęć pokazujących, co i w jakiej kolejności było zapakowane.

Ułatwi to późniejsze prawidłowe zamknięcie zestawu i odtworzenie fabrycznego układu elementów.

Lusterko sygnałowe / heliograf

• Lusterko działa wyłącznie przy dostatecznym nasłonecznieniu.
• Wybierz cel. Może to być samolot, śmigłowiec, dron ratowniczy, osoba w oddali lub punkt orientacyjny (np. ratownicy na szlaku).
• Ustaw lusterko do słońca. Przyłóż lusterko przed siebie tak, aby światło słoneczne odbijało się w Twoją stronę (np. na dłoń lub obok Ciebie).
• Celowanie przez otwór (jeśli lusterko go posiada). Patrz przez centralny otwór celowniczy i ustaw odbity błysk na celu.
• Wysyłanie sygnału. Wysyłaj krótkie błyski, najlepiej w sekwencji SOS: · · · — — — · · ·. Możesz także odbijać światło ruchem „od prawej do lewej” po linii celu.
• Zasięg działania. Przy dobrej pogodzie błysk może być widoczny nawet z kilkunastu do kilkudziesięciu kilometrów.
• Uwagi bezpieczeństwa. Nie kieruj błysków w oczy osób znajdujących się blisko — odbite światło jest bardzo intensywne.

Jeśli widzisz nadlatujący śmigłowiec ratowniczy, sygnalizuj ciągłym odbiciem światła aż do momentu zauważenia.

Światła chemiczne

Światło chemiczne (taktyczne „lightstick”, „glowstick”) to praktyczne uzupełnienie ekwipunku EDC i survivalowego. Charakteryzuje się niewielkimi rozmiarami, bardzo małą wagą, 100% wodoodpornością, szerokim zakresem temperatur pracy oraz długim czasem świecenia.

Sposób użycia

• Delikatnie zegnij światło do momentu, aż wewnętrzna fiolka pęknie (usłyszysz charakterystyczny dźwięk).
• Energicznie wstrząśnij, aby składniki się wymieszały i rozpoczęła się reakcja chemiczna.
• Proces jest nieodwracalny — ponowne „uruchomienie” zużytego światła chemicznego nie jest możliwe.

Z naszego doświadczenia wynika, że najdłużej świecącym kolorem jest kolor zielony.

Chusteczki skompresowane (minichusteczki)

Chusteczkę po wyjęciu z opakowania wystarczy delikatnie skropić niewielką ilością wody lub innego płynu — momentalnie napęcznieje i pozwoli się łatwo rozłożyć do użycia.

Poza klasycznym zastosowaniem higienicznym, w sytuacji awaryjnej chusteczkę można wykorzystać również jako suchą podpałkę. Wystarczy rozłożyć ją bez zanurzania w wodzie — jej struktura umożliwia zapalenie przy pomocy zapalniczki, a dla wprawionych użytkowników nawet krzesiwa magnezowego.

Ostrzeżenia

• Chronić przed dziećmi — ryzyko uduszenia.
• Produkt nie jest przeznaczony do spożycia.
• Nie wyrzucać do toalety ani innych instalacji sanitarnych.

Kompasy guzikowe

Miniaturowy kompas „guzikowy” stosowany w zestawach CSAR jest działającym narzędziem orientacyjnym, jednak należy traktować go poglądowo i zawsze wcześniej zweryfikować jego wskazania przy pomocy sprawnego, profesjonalnego kompasu lub busoli.

Dokładamy wszelkich starań, aby kompasy — podobnie jak inne elementy naszych zestawów — były możliwie najwyższej jakości. Ze względu jednak na bardzo niewielkie rozmiary tego typu kompasów, precyzyjne namagnesowanie w procesie produkcji jest ograniczone, co może skutkować błędem wskazań rzędu ± kilkunastu stopni.

Należy również pamiętać, że metalowe przedmioty znajdujące się w bezpośrednim otoczeniu mogą zakłócać działanie kompasu. Optymalny sposób użycia to położenie go na możliwie idealnie poziomej powierzchni.

Piła strunowa („garota”)

Podczas cięcia należy prowadzić piłę w sposób, który nie powoduje jej zakleszczania w materiale — przede wszystkim unikać ściskania gałęzi lub pnia w miejscu cięcia.

Piłę strunową należy utrzymywać możliwie najbardziej napiętą oraz nie owijać jej wokół ciętego elementu, co mogłoby doprowadzić do utraty kontroli nad narzędziem lub jego uszkodzenia.

ProTIP: Dla ułatwienia pracy można zamocować piłę na elastycznym kiju lub gałęzi, tworząc improwizowaną piłę „łukową”. Najlepiej wykonać niewielkie nacięcia lub otwory w końcówkach kija, aby zapobiec zsuwaniu się piły podczas cięcia.

Jak każde narzędzie tego typu, piła strunowa stanowi uzupełnienie ekwipunku, a nie jego podstawę. Aby osiągnąć zadowalające efekty i pracować bezpiecznie, zalecamy wcześniejsze ćwiczenia i doskonalenie techniki.

OSTRZEŻENIE:
Przy nieprawidłowym użyciu produkt może powodować skaleczenia lub inne urazy.
Produkt nie jest przeznaczony dla dzieci.
Nie wolno owijać piły strunowej wokół ciała.

SurvivalCord – wielożyłowa linka przetrwania

SurvivalCord to wielofunkcyjna linka oparta na konstrukcji klasycznego paracordu (linki spadochronowej), zaprojektowana z myślą o zastosowaniach survivalowych i awaryjnych. Jej kluczową cechą jest wielożyłowa struktura, która pozwala rozdzielić linkę na pojedyncze, wyspecjalizowane elementy.

Rdzeń SurvivalCordu składa się z:

• 9 wytrzymałych linek nylonowych (nośnych),
• cienkiego drutu miedzianego,
• żyłki,
• łatwopalnego sznurka / knota.

Możliwe zastosowania w terenie:

• Linki nylonowe – naprawy ekwipunku, budowa schronienia, wiązanie troków, prowizoryczne sznurowadła, pułapki, zabezpieczanie ładunku, wzmocnienie konstrukcji.
• Żyłka – improwizowana linka wędkarska, cienkie wiązania, zszywanie materiału lub odzieży.
• Drut miedziany – drobne naprawy, mocowanie elementów, prowizoryczne haczyki.
• Knot / sznurek łatwopalny – ułatwienie rozpalania ognia, przenoszenie żaru, awaryjna rozpałka.

Dzięki takiej konstrukcji SurvivalCord pozwala zastąpić kilka oddzielnych elementów ekwipunku jednym, lekkim i kompaktowym rozwiązaniem. W sytuacjach kryzysowych umożliwia szybkie dopasowanie narzędzi do aktualnej potrzeby — bez konieczności noszenia dodatkowego sprzętu.

Folia termiczna / koc ratunkowy NRC

Folia NRC pomaga ograniczyć wychłodzenie lub przegrzanie, ale działa najlepiej wtedy, gdy odcinasz wiatr i robisz możliwie szczelne okrycie. Sama folia nie “grzeje” — ona przede wszystkim ogranicza utratę ciepła.

Jak używać (strony folii)

• Ochrona przed zimnem / wyziębieniem: okryj się tak, aby srebrna strona była skierowana do ciała.
• Ochrona przed upałem / przegrzaniem: zastosuj folię tak, aby złota strona była skierowana do ciała.

Osoba poszkodowana

• Owiń poszkodowanego możliwie szczelnie.
• Końce folii możesz zabezpieczyć taśmą / plastrem albo zawiązać (ważne, by folia nie “łopotała” na wietrze).
• Twarz musi pozostać odkryta — dla bezpieczeństwa oddychania.

Zastosowania awaryjne

• prowizoryczne schronienie / osłona przed wiatrem i deszczem,
• prosty “namiot” lub ekran odbijający ciepło ogniska,
• bardzo prowizoryczny “śpiwór” w sytuacji skrajnej.

Krzesiwa magnezowe

Krzesiwo pozwala uzyskać bardzo gorące iskry, które – przy odpowiednim przygotowaniu – umożliwiają rozpalenie ognia nawet w trudnych warunkach.

Podstawowa technika

• Energicznie pocieraj ostrym, stalowym elementem (np. krawędzią dołączonej blaszki–potarki) o rdzeń krzesiwa.
• Ruch powinien być zdecydowany i płynny, najlepiej od góry w dół, z wyraźnym dociskiem.

Materiał startowy (hubka)

Do skutecznego rozpalenia ognia niezbędny jest łatwopalny materiał początkowy. Sprawdzą się m.in.:

• wysuszona trawa, mech, puch trzcinowy,
• kora brzozy,
• bawełna, wata, chusteczki skompresowane,
• wacik nasączony spirytusem (np. z zestawu CSAR),
• charcloth (zwęglona bawełna).

Jak zwiększyć skuteczność — praktyczne wskazówki

• Stabilizacja: zamiast „machania” potarką, trzymaj ją nieruchomo i pociągaj rdzeń krzesiwa do siebie. Iskry trafiają wtedy dokładnie w jedno miejsce.
• Gniazdo z hubki: uformuj luźne „gniazdo”, w którym iskry nie zgasną po kontakcie.
• Suchość to klucz: nawet najlepsza technika nie zadziała na wilgotnej hubce. Warto dosuszyć ją wcześniej w kieszeni lub przy ciele.
• Magnezja: jeśli krzesiwo ją posiada, zeskrob niewielką ilość w jedno miejsce przed iskrzeniem — zapala się intensywniej i dłużej.
• Kora brzozy: zawiera naturalne olejki, pali się wyjątkowo łatwo — nawet gdy jest lekko wilgotna.
• Dmuchaj powoli: gdy pojawi się żar, delikatnie podawaj powietrze — zbyt mocne dmuchnięcie może go zgasić.
• Przygotuj opał wcześniej: cienkie patyczki i drobne szczapki powinny być gotowe zanim zaczniesz iskrzyć. Gdy masz żar, czas działa na Twoją niekorzyść.

Lupa / soczewka Fresnela

W sytuacji awaryjnej lupa lub soczewka Fresnela może posłużyć jako narzędzie do rozpalania ognia przy użyciu energii słonecznej. Metoda jest cicha, niezawodna przy dobrej pogodzie, ale wymaga cierpliwości i precyzji.

Warunki konieczne

• Bezpośrednie, mocne słońce (bez słońca metoda nie zadziała).
• Dobrze przygotowana hubka – nie przypadkowy patyczek.

Najlepsze materiały na hubkę

• sucha trawa,
• „gniazdo” z drobno roztartego mchu i trawy,
• puch trzcinowy lub puch pałki wodnej,
• suchy grzyb hubiasty (hubiak) – top tier,
• bawełna z dodatkiem popiołu (działa podobnie do charcloth),
• charcloth (opcja luksusowa).

Przygotowanie hubki

• materiał musi być bardzo suchy,
• ciemny – szybciej absorbuje energię słoneczną,
• uformowany w luźną kulkę, a nie zbity klocek.

Ustawienie soczewki

• Przesuwaj soczewkę, aż uzyskasz najmniejszy możliwy, bardzo jasny punkt światła – ostrą białą kropkę o średnicy ok. 1–2 mm.
• W przypadku soczewki Fresnela ogniskowa jest krótka – zazwyczaj 3–7 cm od hubki.

Najczęstsze błędy

• Trzymanie soczewki zbyt daleko – światło się rozprasza i nie osiąga odpowiedniej temperatury.
• Drgania rąk – rozmyta plamka światła nie wytworzy żaru.

Technika pracy

• Trzymaj soczewkę w jednej ręce, a hubkę w drugiej lub połóż hubkę na stabilnym podłożu i trzymaj soczewkę oburącz.
• Poczekaj na żar – zwykle 10–30 sekund. Najpierw pojawi się dym, potem zwęglenie, a następnie wyraźny żar.
• Gdy żar się pojawi, dmuchaj powoli i równomiernie – nie „jak lokomotywa”.
• Po pojawieniu się płomienia przenieś kulkę hubki do wcześniej przygotowanego gniazda z cienkich patyczków.

Jak każda manualna umiejętność, rozpalanie ognia przy pomocy lupy wymaga praktyki, cierpliwości i spokojnych ruchów.

Jak zrobić CHARCLOTH w puszce

Charcloth (zwęglona bawełna) to jeden z najlepszych „łapaczy iskier” pod krzesiwo i lupę. Nie daje od razu płomienia — najpierw łapie żar, a dopiero potem przenosisz go do hubki/gniazda.

Co będzie potrzebne

• mała metalowa puszka z pokrywką (np. po miętówkach) lub inna szczelna puszka,
• 100% bawełna: stara koszulka, waciki, ściereczka (bez domieszek poliestru),
• źródło ciepła: ognisko / palnik / kuchenka turystyczna,
• coś ostrego do zrobienia otworka (gwóźdź, wiertło, nóż + ostrożnie).

Krok po kroku

• 1) Zrób otworek odpowietrzający w puszce (ok. 1–2 mm). Ma wypuszczać gazy, ale nie wpuszczać tlenu jak komin.
• 2) Potnij bawełnę na kawałki i ułóż w puszce luźno (nie upychaj „na beton”).
• 3) Zamknij puszkę i połóż ją w żarze/na ogniu. Po chwili z otworka zacznie wychodzić dym, czasem pojawi się mały płomyk — to normalne.
• 4) Czekaj aż dym zniknie (zwykle kilka–kilkanaście minut, zależnie od wielkości puszki i ognia). Gdy przestanie dymić — zdejmij puszkę z ognia.
• 5) Nie otwieraj od razu. Odstaw do ostygnięcia. Jeśli otworzysz gorącą — tlen może spalić efekt na popiół.
• 6) Sprawdź rezultat: materiał ma być czarny, matowy, kruchy, ale nie rozsypywać się w pył. Jeśli jest brązowy — za krótko. Jeśli jest popiołem — za długo lub za dużo tlenu.

Jak używać

• Połóż charcloth pod iskry z krzesiwa — powinien złapać żar niemal od razu.
• Przenieś żar do „gniazda” z hubki (puch/trawa/kora), delikatnie dmuchaj i buduj płomień.

Uwaga: używaj wyłącznie 100% bawełny. Materiały syntetyczne topią się i śmierdzą — a czasem robią brzydkie niespodzianki.

Jakie drzewa i rośliny mają zastosowanie w survivalu

W survivalu rośliny to nie tylko „jedzenie”. To też: rozpałka, materiał na schronienie, sznurek, izolacja, sygnalizacja i improwizowane narzędzia. Poniżej praktyczna ściąga — bez wchodzenia w ryzykowne „zielarstwo na czuja”.

Ogień i rozpałka

• Brzoza — kora to prawie „cheat code”: łatwo łapie ogień, nawet lekko wilgotna. Żywiczne drobinki pomagają w rozpalaniu.
• Sosna / świerk — żywica i „smolne” drewno (np. z martwych, suchych części) świetnie podtrzymują płomień. Uwaga: mocno kopci.
• Trzcina / pałka wodna — puch i suche części roślin to świetna hubka.
• Suche trawy — dobre do gniazda, ale muszą być naprawdę suche.

Sznurki, linki i wiązania

• Pokrzywa — włókna ze łodyg (po odpowiednim przygotowaniu) można skręcać w prosty sznurek. W terenie to raczej „awaryjna opcja”, ale działa.
• Lipa / wierzba — kora wewnętrzna (łyko) bywa używana do wiązań i plecionek. Dobra, gdy potrzebujesz „czegoś co trzyma” do schronienia.

Schronienie i izolacja

• Świerk — gałęzie jako osłona od wiatru i „dach” schronienia.
• Sucha trawa, liście, paprocie — izolacja od ziemi (najpierw warstwa izolacyjna, potem dopiero ciało). Celuj w 10–15 cm warstwy.
• Trawy i gałązki — do wypełnienia przestrzeni, żeby ograniczyć przewiew (przewiew = szybkie wychłodzenie).

Woda i „praktyczne patenty”

• Rosa — rano potrafi „zrobić robotę”: przeciągnij tkaninę po trawie i wykręć do pojemnika.
• Kondensacja roślinna — foliowy worek na zielony krzew/gałąź potrafi zebrać wodę w kilka godzin (wolno, ale bezpiecznie).

Bezpieczeństwo: jedz tylko to, co rozpoznajesz bez żadnych wątpliwości. Rośliny i grzyby „na test” to proszenie się o kłopoty.

Kontakt

Masz pytanie dotyczące zestawu lub instrukcji?
Napisz: pokaż adres e-mail